Springers knie
Bij sporters die veelvuldig moeten springen kan de aanhechting van de knieschijfpees geirriteerd raken. Dit is een overbelastingsprobleem en dit type blessures zijn lastig te behandelen.
Alleen oefentherapie onder begeleiding van een fysiotherapeut kan helpen. Hiervoor is langdurig rekprogramma nodig gedurende minimaal 3 maanden onder begeleiding van een fysiotherapeut. Het is mogelijk dat de pijn hierbij kortdurend wat toeneemt maar dat is geen reden te stoppen.
Zie hiervoor de springersknie oefeningen onderaan de pagina bij downloads.
In de meeste gevallen gaan de klachten over met relatieve rust, dat wil zeggen wel bewegen maar sprongen vermijden. Soms wordt er een kniebandje voorgeschreven wat enige verlichting kan geven. Ook wordt er wel eens lokaal door de orthopedisch chirurg of sportarts een injectie gegeven bij de aanhechting van de knieschijfpees op de pijnlijke plaats. Hierbij wordt een verdoving gebruikt en een hormoon die plaatselijk de irritatie van het weefsel kan tegen gaan.
Wij hebben tot op heden in enkele gevallen een autologe bloedinjectie geplaatst als experimentele behandeling voor springers kniëen, maar recent wetenschappelijk onderzoek verricht in Den Haag heeft aangetoond dat er tot op heden geen enkel bewijs is dat deze behandeling evenmin als de injectiebehandeling met groeifactoren uit gefilterd bloed voor deze aandoening zou helpen. In overleg met onze sportarts zijn wij hier voorlopig dan ook terughoudend in.
In een enkel geval wordt er bij langdurige aanhoudende klachten (langer dan een half jaar) ondanks goede oefentherapie besloten tot een operatie.
Er kan dan een kijkoperatie worden gedaan waarbij het onderste deel van het knieschijfbot wordt verwijderd . In een enkel geval wordt gekozen voor een open procedure waarbij het zieke deel uit de pees gesneden wordt.