Anatomie knie
Kniegewricht
Uw kniegewricht wordt gevormd door drie botuiteinden. Dit zijn de onderkant van het dijbeen, de bovenkant van het scheenbeen en de knieschijf. Zowel het uiteinde van het dijbeen als de bovenkant van het scheenbeen zijn bedekt met een gladde laag kraakbeen. Ook de achterzijde van de knieschijf is hiermee bedekt. Dit kraakbeen is elastisch, kan schokken en stoten opvangen en zorgt ervoor, samen met het gewrichtsvocht, dat de botstukken gemakkelijk over elkaar glijden.
Gewrichtskapsel
Een gewricht wordt omgeven door een gewrichtskapsel, dat aan de binnenzijde bekleed is met gewrichtsslijmvlies. Het slijmvlies maakt vocht waarin voedingsstoffen zitten voor het kraakbeen. Ook dient het als smeermiddel voor het gewricht.
Banden, spieren en pezen
Stabiliteit van een gewricht wordt verkregen door de steun van banden, pezen en spieren. Door de gewrichtsbanden kunnen het boven- en het onderbeen goed bewegen ten opzichte van elkaar en zijn toch voldoende stevig met elkaar verbonden. Uw kniegewricht heeft 4 gewrichtsbanden. Aan de binnen- en buitenzijde van het kniegewricht lopen twee gewrichtsbanden, de zogenaamde collateraal banden, en binnen in het kniegewricht lopen twee gewrichtsbanden, de zogenaamde kruisbanden. Naast de gewrichtsbanden zorgen ook de spieren ervoor dat uw knie stabiel is. Daarom is het belangrijk dat de spieren goed ontwikkeld zijn. Juist zij kunnen de schokken, die een gewricht te verduren krijgt, goed opvangen. Bovendien zijn de spieren nodig voor de beweging van het gewricht.
Meniscus
Het uiteinde van het bovenbeen is bolvormig en het uiteinde van het onderbeen min of meer vlak. Beide uiteinden passen dus niet precies op elkaar. Om zo'n gewricht toch goed te laten bewegen zit er een schijfje tussen, de zogenaamde meniscus. De knie heeft zowel een binnen- als een buitenmeniscus. De meniscus bestaat uit kraakbeen in de vorm van een halve maan en maakt de gewrichtsuiteinden als het ware passend. Bovendien werkt de meniscus als schokbreker bij piekbelastingen van het gewricht. Beschadigde meniscus en kraakbeenweefsel herstellen nauwelijks tot niet.
